Een sabbatical cadeau!

Home / Bewustzijn / Een sabbatical cadeau!

Het is nu een half jaar geleden dat ik mijn time-out inlaste, omdat ik voelde dat ik in moest grijpen op mijzelf. Om niet af te fikken en in rook op te gaan (leuke woordspeling trouwens, terugkijkend naar al die vurige emoties en opvliegers). Een noodstop zoals je aan de noodrem kan trekken in de trein bij een calamiteit. Een andere verantwoordelijkheid nam over mijzelf, mijn proces en mijn leven.  Middels mijn blogs en in korte stukjes op Facebook heb ik daar eea over geschreven en heeft mij geleid naar weer een stap verder. Ik heb mijzelf een sabbatical cadeau gegeven!

Een nieuwe periode die ik uit vrije wil ingegaan ben. Die vrije wil hierin voelt voor mij heel anders en belangrijk. Het is zoals studenten een tussenjaar nemen, of werkende mensen een sabbatical. Een periode om te herontdekken. Te ontdoen van wat niet meer past, klopt en te ontdekken wat wel past en klopt. Nieuwe ervaringen opdoen. Nieuwe dingen uitproberen. Reflectie, introspectie, nieuwe contacten, stilte, ruimte, weinig moeten, veel ervaren. Verwerken wat ik nog niet goed verwerkt had (nav het lijstje wat ik van de overgangsconsulent mocht maken), opschonen en transformeren. Ook een periode om te rusten en te vitaliseren. Want de overgang vraagt in mijn geest en lijf om een nieuw evenwicht te vinden. En de controle zoveel mogelijk loslaten over waar het heen zou moeten leiden. Het is als springen in het diepe, niet omdat ik het gevoel heb geduwd te worden, wel omdat ik zelf de keuze nu heb gemaakt om te springen.

Er zijn dagen dat ik weer meer kan genieten en dagen dat de confrontatie met wat in mij leeft nog niet makkelijk zijn. Ik heb super leuke en inspirerende gesprekken met mijn overgangsconsulente, ik ga naar haptotherapie, massagetherapie, een Chinese natuurgeneeskundige. Ik wandel veel met mijn honden, Ik knap oude kasten en tafels op en ben mijn creatieve kant ook op andere manieren uit mijn handen aan laten komen. Het is op dit moment vooral heel veel fysiek bezig zijn, voelen en ervaren, om deze nieuwe relatie met mijzelf in mijn overgang op te bouwen.

Wat ga ik doen met Senara, mijn werk? Dat was de moeilijkste beslissing voor mij afgelopen tijd in mijn keuze voor mijn sabbatical. Hoeveel tijd ga ik voorlopig werken. Hoeveel groepen en consulten. Wikken en wegen. Werk neemt in velen van ons zo’n belangrijke plaats in. Zowel als zingeving als tijd en ruimte. Dan tel ik het financiele plaatje nog niet eens mee. In mij neemt mijn werk een heel belangrijke plek in. Het is mijn grote passie, mijn grote bron van zingeving. Mijn financiele plaatje heb ik voldoende genoeg op orde om nu een sabbatical te kunnen nemen. Tegelijkertijd is het mijn verantwoordelijkheid om alleen datgene waar te maken wat waargemaakt kan worden. Vele vragen aan mijzelf die ik mij hierover stelde. Voor nu heb ik mijn balans erin gevonden. Nog niet geheel in mijn gevoel , maar wel gebaseerd op wat nodig is voor mij om mijn sabbatical ruimte te geven. En dat voelt wel goed, mijn verantwoordelijkheid nemen over datgene wat ik waar kan en wil maken en heb ik de keuze gemaakt om voorlopig minder te blijven werken om te kunnen blijven genieten van mijn prachtige werk.

Dat is het prachtige aan mijn werk en aan mijn Cursus Hartenpad. De steeds terugkerende spiegel van reflectie over welke keuzes te maken en te handelen naar en vanuit het Hart. Je Hart volgen is nog niet zo gemakkelijk. Het komt vaak nog in botsing met ons Ego. Iedere keuze heeft gevolgen. De confrontatie met verantwoordelijkheid nemen over de keuze. Het vast willen houden aan het bekende, ook al wil je het loslaten, is het nodig om los te laten. Als je Hart je roept, kan je het dan ook volgen? Welke angst roept dat op? Welke weerstand ervaar je? Hoeveel mitsen en maren doemen er uit je op?

Met mijn huidige groep in de Cursus Hartenpad zijn we veel bezig met keuzes maken en die gemaakt zijn.  Zijn we bezig om nieuwe keuzes te maken in relatie tot wat ons Hart ons werkelijk vertelt. Waar ons Hart ons heen wil leiden. Dat doet ook pijn en laat ons verdriet voelen over keuzes die we gemaakt hebben vanuit het niet (kunnen) luisteren naar ons Hart. Het laat ons voelen en ervaren waardoor en waarom we niet in staat waren ooit anders te kiezen en ons Hart dicht te doen. Waarom we bepaalde overlevingsmechanismen hebben in moeten zetten om met pijnlijke situaties te dealen en om te kunnen gaan. Hoe moedig het dan is om nu anders te kiezen, oude patronen te doorbreken en je antenne in je Hart opnieuw op ontvangen te zetten zodat je jezelf opnieuw kunt horen.

Zo ook ik. Ook mijn hand is aan de knoppen van mijn Hartzender aan het draaien, waardoor een nieuwe frequentie opgezocht wordt en mijn antenne weer op een ander en nieuw ontvangen zal staan.

Liefs!

#bewustzijn #loveradio #selflove #love #zelfontwikkeling #zelfbewustzijn #overgang #persoonlijkeontwikkeling #zelfliefde #zelfreflectie #introspectie #groeien

 

 

Related Posts