Gefeliciteerd je bent in de Overgang!

Home / Bewustzijn / Gefeliciteerd je bent in de Overgang!

 

HET HIER EN NU WOENSDAG 30 AUGUSTUS 2017

Het is vandaag Woensdag 30 augustus 2017. De kinderen (17 en 15 jaar) zijn aan hun eerste volle schooldag begonnen na weken grote vakantie te hebben gevierd. Gisteren kwamen ze mopperend uit school na een eerste klasbijeenkomst. Hun roosters zijn nog niet klaar, mentoren waren nog niet aangewezen en ze hadden nog geen idee hoe deze dag zou starten en welke structuur die zou hebben. Mijn dochter gaf mij een knuffel en zei, ‘maar ja, bij jou gaat dat de laatste maanden al bijna iedere dag zo dat jij geen idee hebt waarheen en hoe dan’.

Ik moest erg lachen en haar stralende lach kwam ook terug op haar gezicht. Ik liet haar uit de poort gaan en vervolgens kwam mijn zoon fluitend in korte broek naar buiten. Ik zag de donkere wolken in de lucht dichterbij komen en vroeg hem of hij wel besefte dat er vandaag heel veel regen ging vallen. Dat besefte hij, maar aangezien alle onduidelijkheid op school zou het weerbeeld ook wel weer verrassend kunnen worden met zonneschijn en warmte. Hij maakte een ontspannen indruk en ik knuffelde hem en deed de poort achter hem dicht.

Mijn partner was al om 7 uur naar zijn werk vertrokken en ik ging vandaag ook weer starten met de voorbereiding voor mijn werk. Mijn honden werden om kwart over 9 opgehaald voor de opvang, de 2 poezen lagen nog te slapen en toen was het stil in huis. Tijd om met een kop koffie aan de slag te gaan…….

Ik heb zojuist 1 uur naar mijn computer zitten staren. Met de kop koffie in mijn hand wist ik gewoon niet meer hoe ik toch in mijn website moest komen om deze blog te schrijven. Gefeliciteerd Riette hoor ik mijzelf zeggen JE BENT IN DE OVERGANG. Aha en meteen weet ik weer hoe ik er wel in moet komen. En dat is niet de eerste keer dat ik zo’n moment heb van HERSENGEPRUTTEL. Ik raak er nu niet meer vaak van ondersteboven. Al went het niet. Ik vergeet van alles. Onlangs deed ik boodschappen en liet de boodschappen in de winkelwagen gewoon achter bij de supermarkt. Thuis aangekomen kon ik in eerste instantie niet bedenken waar die boodschappen toch waren gebleven. Of ik ben ergens naar onderweg en weet even niet meer waarvoor. Of ik maak actielijstjes (was ik dol op) vooral als ik alles op een dag had afgewerkt. Nu maak ik actielijstjes en vervolgens vergeet ik dat ik actielijstjes heb. Ik doe hier thuis de financiele administratie en daar was ik heel precies in……zoveel aanmaningen als afgelopen 3 maanden heb ik nog nooit gehad. Ik vergeet gewoon dat ik die administratie moet doen. En ga zo maar door.

Zoals ik al schreef went dit niet en doe ik mijn best om toch zo min mogelijk te vergeten en weet ik nu dat dit tijdelijk is, maar een paar maanden geleden belandde ik in de totale verwarring en andere narigheid die voor mij toen nog geen naam had. Ik neem jullie een paar keer mee in mijn persoonlijke verhaal over mijn ervaringen met De Overgang. Ik zal ook verwijzen naar informatiebronnen waar je kan lezen, opzoeken en info kan ophalen die jou kunnen (onder)steunen. Mijn verhaal zal vooral gericht zijn op bewustzijnsontwikkeling en persoonlijke inzichten in dit voor mij nu magische proces. De kracht die vrijkomt, vrij kan/gaat komen door De Overgang in ons VROUW-ZIJN bemoedigen, stimuleren, taboe doorbreken…..om vrij te worden, jezelf vrij te laten! Misschien vindt je er herkenning in, of deels, of niet. Ik spreek ook de wens uit dat ik het erg op prijs stel als jij ook wilt delen met mij. Dat kan voorlopig op FB of via messenger of via email (senarawaalre@gmail.com). Een gerichte cursus/workshop wordt door mij ontwikkeld over deze levensfase! En komt eraan……….

DE KICK OFF VAN DE OVERGANG

Bij iedere vrouw is in de genen al besloten wanneer haar proces van de overgang start. Dit staat al vast. Een goede raadgeefster is je moeder. Heel vaak is het moment, haar leeftijd wanneer zij in de overgang kwam ook voor jou als haar dochter ongeveer hetzelfde moment. Het proces van de overgang zelf, dus hoe die verloopt, de fysieke en emotionele klachten kunnen wel van elkaar verschillen.

Mijn moeder stierf in 2008. Maar gelukkig ben ik een vraagstelster en heb ik mijn moeder zoals zovele andere vragen ook deze vraag ooit gesteld. Mijn moeder kwam rond haar 40e/41e levensjaar in de overgang. Het begin. En dan hebben we het over een rustig startsein zoals de overgang begint. Mijn moeder zei me dat ze er snel doorheen was en verder nooit klachten had gehad. Ze vertelde me dat haar lichaam wel veranderde. Buikje had gekregen, een heel ander figuur had gekregen, drogere huid, dunner hoofdhaar, rimpels gingen ontstaan, en her en der naarmate ze ouder werd pijntjes kreeg in haar hele bewegingsapparaat. En dit alles zat in mijn hoofd. Ik zou starten met de overgang rond die leeftijd en dan zou het snel geklaard zijn. NIET DUS blijkt nu achteraf!

Inderdaad ik was 41 (2007) toen bij mij de overgang begon. Met enorm veel bloedverlies tijdens mijn menstruaties wat uitmondde in een doorlopende blijvende menstruatie zonder pauzes in 2009 toen ik 43 jaar was. Uitgeput van bloedarmoede stelde mijn gynaecoloog voor dat ze een alblatio wilde toepassen. Dat is een operatie waarbij de binnenwand van de baarmoeder eruitgehaald wordt (geschraapt) waardoor het baarmoederslijmvlies weg is en bloedingen kunnen stoppen of aanzienlijk verminderen. Ik heb ooit in mijn begin 20er jaren wel eens de pil geslikt, maar hormonen slikken is niet mijn ding en spiraaltjes wilde ik ook nooit. Dit leek mij een goede optie. Na de operatie herstelde ik snel en heb nooit meer 1 druppel bloed verloren. Heerlijk! Geen menstruaties meer en meer energie! Het addertje onder het gras was het verhaal van mijn moeder…..”ik heb er verder nooit klachten van gehad”. Ik ging ervan uit dat ik, als haar dochter, er nu ook klaar mee was, en het hele overgangsverhaal verdween uit mijn gedachten. Geen opvliegers voor mij (want dat was het enige wat ik dan nog wist dat vrouwen ook konden hebben bij de overgang, want dat had ik wel gehoord en gezien bij vriendinnen van mijn moeder). Totdat 1,5 jaar geleden mijn leven begon te kantelen (achteraf bekeken).

De fases van de overgang (wanneer begint het en wanneer is het afgelopen?)

Ik spreek hierover het gemiddelde qua leeftijd. Sommige vrouwen komen vroeger in dit hele proces terecht of door ziekte, bijvoorbeeld waarbij baarmoeder en eierstokken zijn verwijderd. Veel informatie over allerlei klachten is te lezen op de website van www.vrouwenovergang.nl

Deze website geeft veel informatie over de geestelijke, lichamelijke overgang. Over ongewild in de overgang, zelfzorg en hormoongebruik. Bij twijfel en vragen raadpleeg dan altijd je huisarts! Er zijn ook overgangsconsulenten die je kunnen ondersteunen. Daarnaast vind ik het boek ‘Oomen stroomt over’ van Francine Oomen een fijn boek. De schrijfster van alle puberboeken ‘hoe overleef ik……’ Dit boek is ontroerend, herkenbaar, humoristisch en realistisch geschreven. Met veel tekeningen die tot de verbeelding spreken.

40 – 50 jaar PRE-MENOPAUZE meestal vrij weinig klachten, geleidelijk proces, er veranderd steeds iets meer in jezelf,   maar je groeit er als het ware in mee, achteraf bezien ervaren als een periode van innerlijke rijping.

In deze periode heb ik mijn beide ouders verloren (2008) en ben ik intensief aan mijn bewustzijnsproces gaan werken. Ik ontdekte in deze periode meer van mijn echte kwaliteten en beperkingen. En kregen de grotere vragen en het zoeken naar mijn antwoorden over ‘waartoe zijn wij op aarde’ en ‘waartoe ben ik op aarde’ een steeds belangrijkere plek in mijn leven. Mijn bedrijf kreeg een andere inhoud, veel meer vanuit zingeving. Mijn kinderen groeide op van kleintjes tot pubers. Grappig en waar, ik betrapte mij er steeds vaker op dat ik steeds liever naar omroep MAX wilde kijken haha. Tot hilariteit van de kinderen. Ik kreeg mijn eerste leesbril. Kon de danspassen van mijn dochter (ze danst heel goed) niet meer zo goed volgen. Evenals hun ontstuitbare levensritme. Tussen 45 en 50 jaar keerde ik mij steeds vaker naar binnen en speelde zich daar heel veel af. Terugtrekkende bewegingen uit het leven, stilte en weer naar buiten. Conflicterende gevoelens tussen verbondenheid en onafhankelijkheid wisselde elkaar in die laatste jaren sterk met elkaar af. Deze periode werd intenser. Mijn lichaam begon langzaam te veranderen en ik kreeg steeds meer fysieke klachten en emoties roerden zich steeds intenser. Zelfonderzoek werd in 10 jaar tijd nummer 1 prioriteit! Gedreven als ik was, zoals ik ben opgegroeid, zo ging ik in deze 10 jaar om met alles in mijn leven. Iedere studie, cursus, workshop, boeken, therapie, alles slurpte ik op. Ik runde het huishouden erbij, rouwde om mijn ouders in stilte. Stortte me vol op de opvoeding, ontwikkelde zelf mijn cursussen, kocht 4 dieren die allemaal veel aandacht en tijd nodig hadden, ben zelf ook nog goed ziek geweest en mijn partner ook in die 10 jaar. Mijn partner verloor 3 keer zijn werk en kwam in een heftige burn-out terecht. Ook hij ging uiteindelijk in therapie. Het was alle ballen omhoog houden voor mij en leren hoe ik in elkaar zat.

Ik kon in de afgelopen jaren niet zonder mijn vriendinnengroep. Af en toe waren we als volwassen puberversies. We steunden elkaar. We lachten met elkaar. We huilden met elkaar. We deelden met elkaar. En hebben met elkaar grote veranderingen doorgemaakt. Een groep meiden die een bron van heerlijkheid waren voor mij. Een baken van licht. Dit schrijvende rollen de tranen over mijn wangen. Sommige ben ik inmiddels onderweg kwijtgeraakt. Anderen zijn nog in mijn leven. Zonder hen had ik de afgelopen jaren niet kunnen doorlopen zoals ik dit heb gekund. Ik ben al deze vrouwen dankbaar en ze zitten diep in mijn hart. Mede door de nieuwe fase waar ik nu in zit, is ook mijn vriendinnengroep aan het veranderen. Ik mag nog gaan ontdekken en ervaren, net zoals vele andere dingen wat er gaat ontstaan en hoe en met wie.  

Ik kan ook oprecht zeggen dat ik ontzettend dankbaar ben voor mijn eigen gedrevenheid en doorzettingsvermogen om zoveel uit te zoeken over mijzelf tussen mijn 40 en 50e levensjaar, waar ik nu profijt van heb………voor de fase die zich toen aandiende begin 2016 en waar ik nu midden in zit……De PERI-MENOPAUZE.

50 – 52 jaar PERI-MENOPAUZE heftigste periode, de rem gaat eraf, de rollercoaster, de vulkaan barst uit, de draak mag losgelaten worden.

52 – 60+ jaar POST-MENOPAUZE klachten nemen af………….daar ben ik nog niet, maar vermoed dat er een schat aan innerlijke vrouwelijke kracht vrijkomt en mag groeien. Je komt nu echt bij jezelf terug. De wedergeboorte van de vrouw in jou!

In mijn volgende blog neem ik jullie mee in de onstuimige wereld van de PERI-MENOPAUZE.

Related Posts